Καλεσμένη στην εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη, Μετά τα Μεσάνυχτα ήταν το βράδυ της Τρίτης η Αγγελική Ηλιάδη, η οποία μίλησε για την προσωπική της ζωή και αποκάλυψε για πρώτη φορά πως χώρισε από τον Σάββα Γκέντσογλου.
«Τώρα δεν είμαστε μαζί με τον Σάββα. Δεν είναι πολύ μεγάλο το χρονικό διάστημα που έχουμε χωρίσει, αλλά θεωρώ πως ήταν μια απόφαση που έπρεπε να την πάρω για το καλό όλων. Βεβαίως δεν είναι ευχάριστο γιατί υπάρχουν και δύο παιδιά, αλλά δυστυχώς έπρεπε να γίνει. Δυο άνθρωποι ξεκινούν με διάθεση να προχωρήσουν μαζί τη ζωή τους στην πορεία όμως μπορεί ο ένας να πάρει άλλον δρόμο. Βεβαίως έφταιγε και η απόσταση, αλλά πολλοί πατεράδες λείπουν.
Ο Σάββας λατρεύει τον Βασίλη και τον Μπάμπη, αλλά θεωρώ πως θα έπρεπε να δίνει πιο πολύ προσοχή στα παιδιά. Είτε είμαστε μαζί, είτε δεν είμαστε, παραμένουμε μια οικογένεια για αυτά τα δύο παιδιά. Δεν μοιράστηκα μαζί του την περιπέτεια της υγείας μου. Δεν τον είχα ενημερώσει, το έμαθε μετά. Και στους γονείς μου το είπα τελευταία στιγμή.
«Τον όγκο στη μήτρα τον ανακαλύψαμε με τη γιατρό μου όταν πήγα να κάνω υπέρηχο, όταν ανακάλυψα ότι είμαι έγκυος στον Βασίλη, πριν τέσσερα χρόνια. Και ήταν κάτι πολύ μικρό. Προφανώς και με την εγκυμοσύνη το αφήσαμε όπως ήταν και φυσιολογικό, μεγαλώνοντας το μωρό, μεγάλωνε κι αυτό. Είναι και οι ορμόνες. Αφού γέννησα είχα μια πίεση από τη γιατρό μου και επέμενε να το αφαιρέσω. Έχουμε κάνει και τις δύο γέννες μαζί. Το άφησα πάρα πολύ.
Η γυναικολόγος μου τότε δεν ανησύχησε, αλλά η ανησυχία ήρθε πολύ αργότερα, όταν εγώ λόγω δουλειάς και υποχρεώσεων το άφηνα. Είχα και ένα φόβο να το αντιμετωπίσω αυτό. Είχα μεγάλες αιμορραγίες, οι οποίες με έριχναν κάτω. Αντιμετώπισα πρόβλημα και στη δουλειά μου σε σημείο που εκτέθηκα πολλές φορές στο χώρο της εργασίας μου γιατί δεν μπορούσα να είμαι παρούσα. Ένιωθα εξάντληση, δεν ένιωθα καλά, είχα πάρα πολλούς πόνους.
Αποφάσισα πέρσι το καλοκαίρι να κάνω το χειρουργείο. Πήρα τηλέφωνο τη μάνα μου που είχε τα παιδιά για διακοπές στο χωριό και μου είπε πως βάζουν τον Βασίλη στο νοσοκομείο γιατί ο γιατρός διέγνωσε σκωληκοειδίτιδα. Ακύρωσα τα πάντα και έφυγα για την Άρτα αμέσως.
Τελικά το χειρουργείο έγινε πριν από δύο εβδομάδες. Πριν το χειρουργείο ένιωθα τρομοκρατημένη, έκλαιγα όταν με πήγαν μέσα στο χειρουργείο. Φοβόμουν τα πάντα. Με είχε πιάσει μια τρέλα. Ευτυχώς με… φώτισε ο θεός και το έκανα γιατί πραγματικά είχε φτάσει στα όρια αυτό που είχα και ήταν στο σημείο που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι κακό. Αυτό το είδαμε αφού τελείωσε το χειρουργείο και βγήκε η βιοψία»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το σχόλιο σας θα ελεγχθεί πριν αναρτηθεί. Παρακαλώ, τα σχόλια να μην είναι υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους, να γράφονται στην ελληνική ή την αγγλική γλώσσα (όχι greeklish), να είναι κατανοητά και σύντομα. Το παρών blog δεν φέρει ευθύνη για επώνυμα και ανώνυμα σχόλια. Εφόσον θεωρείτε ότι θίγεστε από κάποιο σχόλιο, παρακαλώ όπως επικοινωνήσετε μαζί μου με μήνυμα στη φόρμα επικοινωνίας για να το αφαιρέσω.