Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2015

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ : Αγανακτώ για το αφορολόγητο της εκκλησιαστικής περιουσίας


Με συνέντευξη της μίλησε στο περιοδικό «Hello!»

Επικρίθηκες αλλά και επικροτήθηκες για την εικαστική φωτογραφία που ανάρτησες στο instagram, η οποία συνέδεε τη θρησκεία με τη γενετήσια ορμή. Η Τέχνη έχει όρια τελικά;
Αν ήξερα τι θα γινόταν, δε θα είχα κάνει την ανάρτηση. Ωστόσο, αρνούμαι να την αποσύρω. Εξακολουθώ να υποστηρίζω τη θέση μου, ότι δηλαδή ο καλλιτέχνης δεν ήθελε να προσβάλει κανέναν. Η (καθολική) Μαντόνα συμβολίζει την παρθενία, αλλά και τη μητρότητα, που αυτή με τη σειρά της είναι συνυφασμένη με το σώμα, τη σεξουαλικότητά μας – αυτό είναι όλο! Σοκαρίστηκα με το πλήθος των ύβρεων, αλλά και των προσωπικών απειλών για τη ζωή μου. Ψάχνοντας τα προφίλ κάποιων απ' αυτούς –αρκετών ώστε να μπορώ να βγάλω κάποιο συμπέρασμα– είδα ότι κινούνται στη γνωστή-άγνωστη ακραία πολιτική παράταξη. Και, τυχαίο ή μη, να προσθέσω ότι οι περισσότεροι εξ αυτών, όπως φάνηκε από τα σχόλιά τους, είναι εξαιρετικά ανορθόγραφοι. Το οποίο, σύμφωνα με τη δική μου θρησκεία, είναι αμάρτημα ύψιστο.



Ένιωσες άσχημα με όσα σου καταλόγισαν τα διάφορα σχόλια;
Απολογούμαι, λοιπόν, παραθέτοντας όλα τα γεγονότα προς υπεράσπισή μου. Πιστεύω στη χριστιανική προτροπή «Αγαπάτε αλλήλους». Το κάνω σε όλη μου τη ζωή. Πηγαίνω στην εκκλησία μόνο το Πάσχα, πάντα μια ώρα πριν την Ανάσταση. Με ηρεμεί. Επικαλούμαι την Παναγία στις δύσκολες στιγμές μου. Πρόκειται για σχεδόν αυτόματη λειτουργία. Υπάρχει ένας παπάς στην εκκλησία του Περάματος που, όταν ένας δικός μου άνθρωπος αντιμετώπισε προβλήματα υγείας, πήγα να μου δώσει την ευλογία του. Τον επισκέπτομαι μία στο τόσο. Μα ο συγκεκριμένος είναι ένας καλός άνθρωπος. Επίσης, είναι μορφωμένος και με σοφία. Ένας ιερέας που δε δέχεται χρήματα και βοηθάει όσους μπορεί. Δεν έχω την ίδια άποψη για όλους τους εκπροσώπους της Εκκλησίας. Και αγανακτώ για το «αφορολόγητο» της τεράστιας εκκλησιαστικής περιουσίας. Θα έπρεπε, αναλογικά μιλώντας, να μην υπήρχε οικογένεια απόρων που να υποφέρει, εάν πράγματι η Εκκλησία εκτελούσε το κοινωνικό της χρέος. Τώρα, αν είμαι βλάσφημη ή άπιστη, το συζητάω. Εγώ, πάντως, κλίνω προς την αθώωσή μου. Όχι ίσως πανηγυρική, αλλά αθώωση όπως και να 'χει

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Το σχόλιο σας θα ελεγχθεί πριν αναρτηθεί. Παρακαλώ, τα σχόλια να μην είναι υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους, να γράφονται στην ελληνική ή την αγγλική γλώσσα (όχι greeklish), να είναι κατανοητά και σύντομα. Το παρών blog δεν φέρει ευθύνη για επώνυμα και ανώνυμα σχόλια. Εφόσον θεωρείτε ότι θίγεστε από κάποιο σχόλιο, παρακαλώ όπως επικοινωνήσετε μαζί μου με μήνυμα στη φόρμα επικοινωνίας για να το αφαιρέσω.